درشروع اوليه براي كاهش اضطراب مددكار بايد خود را معرفي كند .
در شروع مصاحبه هدفهاي مصاحبه براي مددكار و مددجو روشن گردد.
در شروع مصاحبه براي كاهش اضطراب مددجو مددكار با احترام او را بپذيرد و نشان دهد علاقمند به شنيدن حرفهاي او است.
در شروع مصاحبه بهتر است مددكار  چند لحظه صبر كند تا مجال آشنايي با محيط اطراف و اوضاع اتاق براي مددجو فراهم گردد.
در مورد اقدامات وي در حال حاضر و گذشته براي حل مشكل پرسش گردد.
به هنگام مصاحبه به زبان و فرهنگ مددجو توجه گردد.
سوالات مددجو را به انديشيدن و بيان واقعي احساسات خود درباره مسئله دعوت كند.
سوالات  نبايد طوري باشد كه مددجو با بله يا خير جواب دهد . 
مددجو بعد از اينكه به سوال پاسخ داد تا طرح سوال بعدي مكث كرده تا اگر مطلبي باشد به بيان آن بپردازد.
در طول مصاحبه بايد هر بار يك سوال مطرح گردد.
از طرح سوالاتي كه ناشي از حس كنجكاوي باشد بايد خودداري كرد.
در حين مصاحبه متمركز بر مصاحبه بوده و از اين شاخه به آن شاخه پريدن امتناع كرد.
مصاحبه نبايد طوري باشد كه در مددجو حالت تدافعي ايجاد كند.
در طول مصاحبه از سرزنش كردن، خجالت دادن، نصحيت كردن و پند دادن امتناع كرد.
در مصاحبه اوليه نبايد در پي كسب اطلاعات عميق تر و محرمانه برآمد.
در مواقع سكوت مي توان از جمله آخر مددجو جهت ترغيب وي به ادامه مصاحبه بهره گرفت
درطول مصاحبه به سكوت مددجو و معناي آن و موقعيت آن بايد توجه گردد و واكنش مناسب نشان داد .
در حين مصاحبه در زمان هاي لازم بايد با مددجو همدردي كرد.
مددكار بايد بكوشد از تفسير زود و بي موقع اكار و احساسات مددجو خودداري كند.
مددكار در پايان هر مصاحبه بايد نتیجه گيري كند.