خشونت معادل واژه‌ي انگليسي Violence است كه گاهي اوقات Vil هم تلفظ مي‌شود. اسمي مفرد است كه در انگليسي وسطي و فرانسه‌ي باستان و لاتين Violentia بوده است و در فرانسه به آنViolentus  اطلاق مي‌شود كه داراي معاني زير مي‌باشد:

1. اعمال هر نيروي فيزيكي به نحوي كه سبب جراحت يا سوءاستفاده شود.

2. صدمه به شكل فلج ساختن، معلول كردن و ناكارآمد ساختن يك چيز.

3. عمل يا نيروي خشونت‌آميز يا احساس يا بيان تهديدآميز و ويران‌كننده.

4. تغيير و تحريف بدون جهت بيان يا حس. مثلاً در چاپ يا تفسير يك متن.

گلس (1997) خشونت را چنين تعريف مي‌كند: «عملي كه با قصد انجام گيرد و باعث وارد آوردن جراحت يا درد در فرد ديگر شود.»

معمولاً خشونت با مفهوم پرخاشگري به‌كار برده مي‌شود. پرخاشگري اصطلاحي است بسيار كلي براي انواع گوناگوني از اعمال همراه با حمله،‌ خصومت و خشونت. رفتار پرخاشگرانه در انسانها به شكل اعمال خشونت نسبت به ديگران فرض مي‌شود، كه ممكن است موجب اجتناب ديگران يا مقابله به مثل بسياري از آنان گردد. پرخاشگري تلويحاً به قصد آسيب‌زدن يا به نوعي آزاردادن فردي ديگر صورت مي‌گيرد. مفهومي كه از رخدادهاي قبل يا پس از عمل پرخاشگرانه استنباط مي‌شود. پورافكاري (1376) در تعريف خشونت مي‌گويد: «كسي Violent خوانده مي‌شود كه به طور خشن، خطرناك، شديد و بيرحمانه،‌ با كسي يا چيزي، رفتار يا عمل كند. شدت عملي كه انسان مرتكب مي‌شود چه در جنگ،‌ آدمكشي، تجاوز به عنف يا هر رفتار خشن ديگر بازتابي از حس پرخاشگري است.»