مددکاری اجتماعی و چالش های آن

مددکاری اجتماعی/ آسیب های اجتماعی / مهارت های زندگی

نقش مددکاران اجتماعی در کار با بیماران ایدزی

انسان موجودی است اجتماعی و در جهت تامین نیازهای اولیه و اساسی خود، ناچار است با دیگران ارتباطی متقابل و تنگاتنگ داشته باشد تا بتواند به زندگی خود ادامه دهد.

گرچه زندگی گروهی مزایای فراوانی را با خود به همراه دارد، اما نباید فراموش کرد همین نوع زندگی خطراتی را نیز متوجه انسانها نموده است. امروزه شاهد  مصائب  و مشکلات عدیده ای در جامعه هستیم که علی رغم پیشرفتهای چشمگیر انسانها در عرصه اقتصادی، اجتماعی، بهداشتی و غیره، هنوز علل بسیاری از آنها شناخته نمانده و از درمان قطعی آنها ناتوان هستیم.

بیماری ایدز از جمله بیماریهایست که در عصر حاضر زندگی بشر را مورد تهدید و آسیب جدی قرار داده است، که در صورت عدم شناخت همه جانبه ابعاد آن می تواند بسرعت در جامعه انتشار یافته و تعداد کثیری از افراد را مبتلا و نابود سازد.

ایدز(AIDS) برگرفته از حروف اول عبارت Acquired Immunodificiency Syndrom به معنی بیماری یا نشانگان ضعف سیستم ایمنی اکتسابی است. زیرا در این بیماری، سیستم ایمنی(دفاعی) بدن شخص درگیر شده و از کار می افتد.

عامل بیماری ویروسی بنام«ویروس مضعف ایمنی انسان » (Human Immunodificiency Virus به اختصار HIV) است و تاکنون دو نوع (موسوم به HIV-1 و HIV-2 ) و نه گونه شناسایی شده است(ساداتیان، 1384: 15).

راههای شناخته شده انتقال(تماس جنسی، اعتیاد تزریقی، خون آلوده و ...)، سرعت انتشار، نبود هیچگونه درمان قطعی تا زمان حال، دوره طولانی بدون علامت(1 تا 11 سال) در همان حال که بیماران بعنوان ناقل عمل می کنند، اثرات مخرب بیماری از لحاظ جمعیتی، اقتصادی، اجتماعی و ... به جامعه همه و همه سبب شده است این بیماری  از چارچوب پزشکی محض خارج شده و بعنوان یک مسئله اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.

افراد مبتلا به ایدز به دلیل برچسبهایی که بیماریشان، از بسیاری از حقوق اجتماعی محروم شده، طلاق و از هم پاشیدگی خانواده را تجربه کرده، مجبور به پنهان نمودن بیماری خود بوده، در ارتباطات خود با افراد جامه با مشکل مواجه اند، جهت اشتغال در بازار کار دچار محدودیت بوده و اکثراً از پرداخت هزینه درمانی خود عاجزند(Edwards and Others, 2004: 1257-1325).

برخی از افراد ایدزی بخاطر ننگی که متوجه آنهاست یا بخاطر تبعیض از مراجعه به نهادهای خدمات بهداشتی یا اجتماعی خودداری می کنند به این ترتیب کسانی که بیشترین نیاز به کمک، اطلاعات و آموزش را دارند، به پنهان کاری کشیده می شوند و همین امر آسیب پذیری آنها را تشدید می کند(پیام یونسکو، 1383: 35).

بر اساس گزارش وزرات بهداشت درمان در تاریخ 1/7/85 تعداد مبتلایان به ایدز در کشور 13702نفر برآورد شده که از این تعداد 753 مورد یعنی 5/5 درصد زن و 12 هزارو949 نفر یعنی5/94 درصد مرد می باشند. از این تعداد 4/64 درصدازطریق اعتیاد تزریقی و4/7درصد آمیزش جنسی 5%انتقال از مادر به کودک و 8/1%خون و فرآوردهای خونی و 8/25 درصد نامشخص است(سایت درمانگران ایران به نقل از وزرات بهداشت درمان).

بر اساس آخرین آمار منتشر شده تا ابتدای فروردین 1387 از سوی اداره ایدز وزرات بهداشت درمان شمار مبتلایان ویروس اچ آی وی و ایدز به 17هزار و270 نفر در کشور رسید.از این تعداد یکهزارو268نفر به بیماری ایدزمبتلا و15هزارو2نفر دچار ویروس اچ آی وی شدندوتاکنون 2هزار533 نفر فوت کرده اند. 9/93 درصد از مبتلایان به اچ آی وی و ایدز مردان و1/6درصد زنان هستندو41درصد آنان در گروه سنی 25تا34سال قرار دارند(روزنامه جام جم،اردبیهشت1387).

ازآنجایی که بیماران ایدزی نیازمند خدمات اجتماعی،پزشکی و...برای ادامه حیات خود هستند و در این میان با توجه به ابتلاءسایرین به این بیماری باید نگاهی ویژه ای در جهت حمایت داشت در عرصه کمک به این بیماران مددکاران اجتماعی از نقش بسزایی برخوردار می باشد چرا که مددکار اجتماعی در جهت جلب مشارکت نهادهای دولتی،غیر دولتی،افزایش اعتماد به نفس بیماران،ایجاد وشناسایی حمایت های اجتماعی،خانوادگی،آگاه سازی وپیشگیری اقدام نماید.در این مقاله سعی بر آن شده به نقش مددکاران اجتماعی در کار با این بیماران پرداخته شود.

ويروس کاهش ايمني انسان که به اختصار اچ آي وي ناميده مي شود با حمله به سيستم ايمني بدن، نابودي سلولهاي سفيد را آغاز مي کند. اچ آي وي مي تواند مدت ها بدون آن که فرد را بيمار کند، دربدن بماند. اما هنگامي که تعداد بيشتري از سلولهاي سفيد تخريب شدند، بدن قادر نيست با ميکروب هاي بسياري که هميشه در داخل و اطراف بدن ما زندگي مي کنند مقابله کند و دير يا زود هنگامي که سيستم ايمني ضعيف و ضعيف تر مي شود، عفونت سراسر بدن فرد را فرا مي گيرد و ديگر بدن قادر به مبارزه با آنها نخواهد بود. مرحله نهايي عفونت اچ آي وي را ايدز يا سندرم نقص ايمني اکتسابي مي نامند.

نقش مددکاران اجتماعی در کار بیماران اچ آی وی/ایدزی               

مددکاران اجتماعی در کار با بیماران اچ آی وی/ ایدزی دارای نقشهای مختلفی می باشند که این نقشها در کار فرد،خانواده،گروه،جامعه مطرح می باشد.

رابط:

دراین نقش مددکاراجتماعی به عنوان یک عامل ارتباطی بین مددجوومنابع وامکانات موجود درجامعه هاست،ایفای این نفش مستلزم آن می باشد که مددکار اجتماعی از خدماتی که سازمانها،موسسات،دولتی و غیر دولتی که ارائه می دهند و می تواند در کمک به فردآلوده نتیجه بخش باشد آشنابوده و تاکید بر ارتباط با این موسسات داشته و به تناسب  مشکل و خدماتی که ارائه می دهند از آنها بهره بگیرد.

مددکار اجتماعی می تواند با سایر مددکاران مراکز مختلف ارتباط داشته و جلساتی را جهت تشریح بیماری و مشکلات این بیمران داشته تا آنها نیز بتوانند همدلی های لازم را در جهت کمک انجام دهند.

موفقیت مددکار اجتماعی در این نقش منجر به ارتباط مداوم فرد بیمار با مددکار شده و با این راهکار مددکار اجتماعی می تواند همیشه در ارتباط مستقیم بوده ودرجریان مشکلات و سیر درمان بیمار قرار گیرد.

مدافع :

مددکار اجتماعی دراین نفش سخنگوی بیمار می باشد ودر صورتی که بیماران جهت دفاع از حقوق خود مشکل داشته یا در جهت توجه بیشتر جامعه به آنها اقدام می کند.

مددکار اجتماعی ضمن توجه به خواسته های بیمار، منافع اجتماعی را نیز در نظر می گیرد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم مرداد 1389ساعت 18:26  توسط زائری لطف  |